Nad nami pękły mury, ciała rzuciły mrok,
Pocięły świat na wióry, wszystko to zjedzą szczury,
Wypełza dzięcioł lochu jak szary lekki strach,
Sumienia drżą w popłochu, czuję tu zapach prochu,

Schowano mnie pod niebem, słyszę niewielki śpiew,
Ja się nie śmieję, nie wiem, czy jest się z czego śmiać,
A ogień pod stopami, a ogień pali twarz,
Widzę już miecz i kamień, niczym niebieska straż,

I o co taki szum,
Jakbym pił z diabłem bruderschaft,
Ja brałem wtedy ślub,
I o co, i o co, i o co,

Aniele, daj mi tylko spokój,
Ja chciałbym tak po prostu żyć,
I powiedz, że to sen, że to koszmarny sen,
To jakaś mania w żywe oczy pić,

Aniele, daj mi tylko spokój,
Ja chciałbym przecież tak, tak po prostu żyć.